سلام من به خدا
که مرا جان داد و امید فراوان
شاید تنها کسی هستم که به اینجا سر میزنم
و نگاه میکنم تا نگاهی بر چشمان ناتوانم بیوفتاد
میگن مهمترین چیز خود آدما هستن
ینی واقعا خویشتن مهمه؟
سعی میکنم با یک اخساس غریب برام این مسئله مهم باشه
که خودت هستیو خودت
اما این قانون خدا نیست
این ی سبک و ی طرز تفکر پر طرفداره
امروز پسر حدودا ۳۰ ساله دیدم ک تو ماشینش نشسته بود و داشت با علاقه بستنی میخورد
جوری ک تنهایی برایش عادت بود
و شاید چیز مهمی نبود براش
لحظه ای دوس داشتم به اون حد از خود پسندی برسم که ادم با خودش داره لذت یک دنیارو میبره
اما نمیدونم ک میتونم بشم یا نـــه
احساسی بودن آدم رو خنگ میکنه
افسارو میده دست اینو اون
دست کسایی که مجبوری حتی تحملشون کنی
من خستم
من کوفتم
من بُریدم
نه از آدمای دور و ورم
از شرایط قفلی که دارم
از شکستن غرورم
از خجالت از اینک با کسی قابل مقایسه نیستم
من فقط ب عشق خدا ادامه میدم
ب امید خالقم
دوست دارم حلاج زمان باشم
الله مع الصابرین
برچسب:
نویسنده: بنیامین کریمی